Nazwy posiadają swoje denotacje, czyli zakresy nazw i inaczej mówiąc zbiory swoich desygnatów. Między tymi denotacjami zachodzą - zdaniem logików - określone relacje, zwane stosunkami zakresowymi nazw. W praktyce więc będą to relacje między zakresami nazw - zbiorami desygnatów (desygnat, to przedmiot, do którego nazwa się odnosi).
W logice mówi się m.in. o:
- zamienności: gdy zakresy desygnatów nazw się pokrywają, jak w przypadku synonimów, np. "samochód i auto".
- nadrzędności i podrzędności: gdy jedna nazwa zawiera się w drugiej, np. "ssak i kot". W takim układzie każdy kot będzie ssakiem, ale nie każdy ssak kotem.
- krzyżowania się: gdy zakresy nazw zachodzą na siebie.
- wykluczania na zasadzie przeciwieństwa: gdy nazwy nie mają wspólnych desygnatów, np. "pies" i "kot".
- wykluczania na zasadzie sprzeczności: gdy zestawimy nazwę oraz jej negację, np. "człowiek" i "nie-człowiek". Nazwy wykluczające się na zasadzie sprzeczności zestawione łącznie tworzą klasę uniwersalną przedmiotów. Dzieje się tak w odróżnieniu od nazw wykluczających się na zasadzie przeciwieństwa, gdy nie tworzą one klasy uniwersalnej






